Po przygodzie z niepełnosprawnym umysłowo Dziadziusiem, który koniecznie i zupełnie niepotrzebnie chciał nam wymienić rury gazowe, pojawiło się Pytanie. Uformowało się nie wiadomo z czego, pewnie z łupieżu na jego pustym łbie, zawisło nad nami, rzuciło pokraczny cień na krzywe ściany i natarczywie zaczęło domagać się odpowiedzi. Pytanie zaś brzmiało: załatwiamy ten gaz na własną rękę, czy w ogóle rezygnujemy z gazu i montujemy indukcję? Ta ostatnia opcja wydała nam się kusząca. Pozbyć się tych rur, wizyt gazowni, sprawdzających wentylację i szczelność rur, opłat przesyłowych i innych niedogodności, związanych z metanem – kto by nie chciał? Będą wyższe opłaty za prąd – ale bilans powinien balansować wokół zera. Dlatego rozpocząłem nad ową indukcją szczegółowe studia… Znaczy, chciałem powiedzieć, zrobiłem profesjonalny research! Ha, taki jestem nowoczesny!
Poszukałem w Internecie, połaziłem po sklepach ze sprzętem AGD, popytałem kolegów, porozmawiałem z sąsiadami. I udało mi się ustalić kilka faktów.
Kuchnia elektryczna, mimo wielu zalet, ma też pewną wadę – jest nią spory pobór mocy, między osiem a dziesięć kilowatów. To o wiele za dużo na nasze stare kable. Trzeba je wymienić, przynajmniej odcinek od licznika do podzielnicy (znaczy, tej skrzynki z bezpiecznikami), ale to i tak niewiele da. Sprawdziłem na klatce schodowej – tam jest bezpiecznik na dwadzieścia amperów. Dowiedziałem się przy okazji, że taki właśnie jest standard w naszych blokach. Jak bym nie liczył, wychodzi mi, że mogę z tego wyciągnąć zaledwie połowę potrzebnej mocy i to zakładając użytkowanie kuchni wyłącznie przy zgaszonym świetle, wyłączonej lodówce i odłączeniu ładowarki do telefonu.
W pierwszym zapale poprosiłem o radę mego starego Przyjaciela – wspomnianego już kiedyś na tych łamach Wielkiego Elektryka. Całe życie projektował zasilanie do silników wielkiej mocy, to z takim drobiazgiem nie da sobie rady?
- A ty masz tam siłę? – jego pierwsze pytanie już uświadomiło mi, że raczej mi nie pomoże.
Siłę… No tak, on przez całe życie miał do czynienia tylko z tzw. „siłą”. Znaczy, prądem trójfazowym, o napięciu czterystu volt, służącym do napędzania maszyn i urządzeń wielkiej mocy. A my tu mówimy o zwykłym mieszkaniu z czasów późnego Gierka, w którym nikt niczego nie ruszał od chwili jego postawienia. Tu wciąż jest dwuprzewodowa, aluminiowa instalacja, w izolacji pożółkłej od starości. Strach tu podłączyć cokolwiek mocniejszego.
Logika nieśmiało zapukała mi w czerep.
- Czy można?
- Ależ proszę! – odpowiedziałem odruchowo.
Logika wgramoliła się do środka czaszki, zatrzasnęła pokrywę, kichnęła głośno, bo w moim mózgu, jak zwykle, panowały straszne przeciągi, po czym podpowiedziała.
- Skoro Wielki Elektryk nie wie, trzeba skonsultować się z kimś, kto wie!
No tak, to oczywiste, ale to musiałby być ktoś, kto para się takimi sprawami zawodowo. Znam kogoś takiego? No, nie znam… Ale…
I tu dramatyczna pauza, dla podtrzymania, nomen-omen, napięcia. Artykuł o prądzie nie może obejść się bez napięcia, więc napinam. Napinam, napinam, jeszcze troszkę… Już!
Mam Szwagra.On pierwszy przyszedł mi na myśl. Znaczy, nie zrozumcie mnie pochopnie. Że niby on coś podpowie? Nie, zupełnie nie tak. On jest przedstawicielem innego gatunku! W sprawach technicznych dyletant, lebioda i kompletna mganga. Ale ma coś, o czym ja mogę tylko pomarzyć: jest na ty z co najmniej połową mieszkańców miasta i potrafi załatwić absolutnie każdą sprawę. To dokładnie odwrotnie niż ja, który wiele rzeczy potrafię zrobić sam, ale przy załatwianiu czegokolwiek gubię się zupełnie i chyłkiem wycofuję się na z góry upatrzone pozycje (np. pod łóżkiem).
Szwagier dał mi namiary na zaprzyjaźnionego Elektryka, który trudnił się… zakładaniem domowych instalacji elektrycznych. Miał nawet firmę, która oferowała usługi w tej dziedzinie. Mogło być lepiej? Umówiłem się z nim, że odwiedzi mnie i własnoocznie oceni stan obecny oraz zaproponuje rozwiązanie.
Oczekując na jego pojawienie się, kupiliśmy sobie małą, elektryczną maszynkę, z dwiema płytami grzewczymi. I tak sobie żyjemy, trochę jak koczownicy, w oczekiwaniu na Wielkie Zmiany.
Które, naturalnie, opiszę.
Wkrótce.
O ile mnie prędzej szlag lub prąd nie złapie, bo szykuje się przy nim sporo roboty.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz